Wilhelm Maximilian Wundt (ur. 16 sierpnia 1832 w Mannheim-Neckarau, zm. 31 sierpnia 1920 w Grossbothen koło Lipska) — psycholog i filozof niemiecki, uważany za pierwszego przedstawiciela psychologii eksperymentalnej.

Spis treści 1 Psychologia 2 Filozofia 3 Dzieła 3.1 Zobacz też 4 Bibliografia

[edytuj] Psychologia

Wundt wskazał jako zadanie dla psychologii analizowanie procesów życia duchowego metodami eksperymentalnymi, dlatego ma on ogromne znaczenie dla rozwoju psychologii naukowej. W psychologii przyjmuje pewne elementy duchowe, których dalej rozłożyć nie można. Z elementów stara się rozbudować życie psychiczne na podstawie praw połączeń. Za najważniejsze prawo uważa zasadę twórczej syntezy. Wyniki badań nad najprostszymi formami procesów duchowych stara się zastosować do psychologii ludów („Völkerpsychologie”). W metafizyce był zwolennikiem woluntaryzmu, w etyce ewolucjonizmu.

W 1879 roku Wundt założył w Lipsku słynne laboratorium psychologiczne. Data ta jest uważana za początek psychologii klasycznej (eksperymentalnej).

[edytuj] Filozofia

Filozofię Wundt uważał za światopogląd, który zaspokaja potrzeby umysłu oraz uczucia, a także hipotetyczne uzupełnienie nauk szczegółowych. Jego zdaniem umysł przechodzi przez trzy fazy poznania:

• początkowo operuje konkretnymi postrzeżeniami,
• następnie zastępuje postrzeżenia przez pojęcia ogólne,
• wreszcie ujmuje całość świata w światopogląd.

W trzecim etapie wychodzi poza doświadczenie budując metafizykę. Ten proces jest nieuchronny i konieczny, bo metafizyka jest potrzebą psychiczną na pewnym etapie rozwoju.

Metafizyka Wundta miała spirytualistyczny charakter: jego zdaniem świat jest zgromadzeniem istot, obdarzonych wolną wolą. Ponieważ działania tych istot powodują nieprzewidziane skutki, zatem stawiają sobie wciąż nowe cele i nowe idee ("heterogenia celów")

Wundt także zajmował się badaniami nad sferą sacrum oraz religiami. Podobnie jak ewolucjoniści antropologii uważał i religia ma swój stadialny rozwój od form prostych do bardziej złożonych. Za pierwotną formę religii uważał animizm pierwotny, za kolejne stadium totemizm oraz manizm. Dopiero z nich wykształcona wiara w istnienie dusz dała możliwość rozwoju religii właściwej. Animizm uważał za przedreligijne stadium wiedzy. Samą religię zaś za świadomość przynależności człowieka i bytu do wyższego świata (sacrum).

[edytuj] Dzieła

Główne dzieła to: „Lehrbuch der Physiologie des Menschen” (1865), „Vorlesungem über die Menschen und Tierseele” (1863), „Grundzüge der physiologischen Psychologie” (1874, 3 t.), „Logik” (1880—1883, 2 t.), „Ethik” (1886, 3 t.), „System der Philosophie” (1889, 2 t.), „Grundriss der Psychologie” (1896), „Einführung in die Psychologie” (1911), „Völkerpsychologie” (1900—1920, 10 t.), „Elemente der Völkerpsychologie” (1912). Wydawał „Philosophische Studien” (1883—1902), następnie „Psychologische Studien” (1905—1917).

[edytuj] Zobacz też

• 635 Vundtia

[edytuj] Bibliografia

• Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939)

brak hosta wymiana linkow brak hosta 906 no host wymiana linkami system wymiany linków SEO Tools system wymiany linków SEO Tools Aranżacja wnętrz warszawa