Psycholingwistyka
Z Wikipedii
Psycholingwistyka - jeden z najmłodszych działów językoznawstwa zajmujący się psychologiczną bazą funkcjonowania języka, tzn. tym jak język jest przyswajany, przetwarzany oraz wykorzystywany przez ludzki umysł. Obiektem badań psycholingwistyki są fizjologiczne oraz psychologiczne zjawiska towarzyszące aktom komunikacyjnym (głównie mowie).
Szczególnie często wykorzystywane są w psycholingwistyce testy asocjacyjne, podczas których badane osoby mają podać np. pierwsze skojarzenie z jakimś słowem albo spółgłoskę najbardziej ich zdaniem podobną do innej podanej przez prowadzącego test. Dzięki nim potwierdzono m.in. tabelę spółgłosek. W tym aspekcie psycholingwistyka przenika się wzajemnie z socjolingwistyką. Oprócz tego psycholingwiści często sięgają po badania paralingwistyczne oraz prelingwistyczne.
Z zainteresowania psycholingwistów procesami odbywającymi się w mózgu podczas używania języka wyłoniła się neurolingwistyka, zaś z badań nad procesami uczenia się języka korzystają glottodydaktyka, metodyka nauki języków obcych i inne dziedziny.
Początki psycholingwistyki są datowane na rok 1953. Odbyła się wówczas konferencja w Bloomingham, w której uczestniczyli językoznawcy, etnografowie oraz psychologowie. Jej owocem była zbiorowa praca Psycholinguistics. Ważniejszymi psycholingwistami byli: Jean Piaget, B.F. Skinner (ze swoją behawioralną teorią, która zrewolucjonizowała dotychczasowe badania dotyczące teorii akwizycji języka oraz postrzegania faz przyswajania mowy) oraz współcześnie Noam Chomsky, George Lakoff Michael Tomasello czy Steven Pinker.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
[edytuj] Źródła
- Milka Ivić: Kierunki w lingwistyce. Wrocław: Ossolineum, 1975.
niezarejestrowana strona 906 sprawdz strone no host brak hosta system wymiany linków wymiana linkami wymiana linkami SEO Tools torby
|
|