Mediacje (łac. mediare – być w środku) – dobrowolny i poufny proces dochodzenia do rozwiązania sporu, prowadzony w obecności osoby neutralnej i bezstronnej – mediatora. Jest to pośredniczenie w sporze, mające na celu pomoc (dwóm lub więcej) stronom w osiągnięciu porozumienia. W przypadku postępowania karnego dodatkowym celem mediacji jest zadośćuczynienie, naprawa wyrządzonej szkody, czyli sprawiedliwość naprawcza.

Mediacje sądowe wspomagają sądownictwo w załatwianiu wielu spraw (karnych, cywilnych, gospodarczych, rodzinnych, w sprawach nieletnich). Ugody zawarte w sprawach karnych i nieletnich mogą być brane pod uwagę przez sądy przy orzekaniu, ale sędziowie nie są związani ich postanowieniami. W przypadku spraw cywilnych, gospodarczych i rodzinnych, wymagane jest zatwierdzenie ugody przez sąd, który może odmówić zatwierdzenia ugody tylko w wypadku gdy jest niezgodna z prawem lub zasadami współżycia społecznego - art 183 kpc.

Mediacje społeczne różnią się od rozstrzygnięć instytucjonalnych (w tym sądowych) przede wszystkim tym, że ich celem nie jest ustalenie, kto ma rację, ale wypracowanie rozwiązania satysfakcjonującego strony sporu.

Mediator nie ma władzy podejmowania decyzji merytorycznych. Jego celem jest pomoc zwaśnionym stronom w dobrowolnym osiągnięciu ich własnego, wzajemnie akceptowanego porozumienia w spornych kwestiach.

[edytuj] Zasady

Każda mediacja, nieważne, czy rówieśnicza, rodzinna, szkolna, między firmami itp. zawsze kieruje się tymi samymi zasadami. Są to:

1. Dobrowolność i wola porozumienia stron.
2. Bezstronność, akceptowalność i neutralność mediatora.
3. Autonomia konfliktu (strony same decydują o rozstrzygnięciach).
4. Poufność.
5. Nieformalność i prywatność postępowania.
6. Działanie w dobrej wierze.
7. Szacunek.
8. Satysfakcja rozstrzygnięć dla obydwóch (wszystkich) stron konfliktu.

W środowisku funkcjonują kodeksy etyki mediatora: Polskiego Centrum Mediacji i Krajowego Centrum Mediacji (stosowane przez mediatorów Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Zawodowych Mediatorów, Krajowego Stowarzyszenia Mediatorów, Stowarzyszenia Mediatorów Polskich, Polskiej Korporacji Trenerów Mediacji, Stowarzyszenia "Mediacje-Polska").

[edytuj] 12 etapów mediacji według Christophera W. Moore'a

• nawiązanie kontaktu ze stronami
• wybór strategii mediacji
• zbieranie i analiza informacji
• sporządzenie szczegółowego planu mediacji
• budowanie zaufania i współpracy
• rozpoczęcie sesji mediacyjnej
• zdefiniowanie spraw i ustalenie planu
• odkrywanie ukrytych interesów
• generowanie opcji rozwiązań
• ocena możliwości rozwiązań
• przetarg końcowy
• osiągnięcie formalnego porozumienia

W Polsce upowszechniają się metody: mediacji klasycznych [facylitatywnych - opartych na negocjacjach przeobrażonych i procedurze], mediacji terapeutycznych, mediacji ewaluatywnych [mediator sugeruje rozwiązania] i mediacji wahadłowych [stosowanych przez środowiska gospodarcze].

W 1996 roku Helsińska Fundacja Praw Człowieka wykształciła pierwszą grupę mediatorów na bazie metody Williama Lincolna, tj. Conflict Resolution & Research Institute, Washinton DC, która obecnie jest stosowana przez ponad 800 mediatorów sądowych z zawodowych.

[edytuj] Literatura

• Christopher W. Moore, "Mediacje. Praktyczne strategie rozwiązywania konfliktów", Warszawa 2009, ISBN: 978-83-7601-641-2

• http://www.mediacje.wolterskluwer.pl/
• http://www.mediacje.pl/
• http://www.instytutmediacji.com.pl/
• http://www.oszm.pl

niezarejestrowana strona sprawdz strone 906 niezarejestrowana strona no host wymiana linkami wymiana linkami SEO Tools antyradary